บทที่18เกลียดชัง

เขาเกลียดตัวเองที่เป็นแบบนี้ดังนั้นก็เลยล้มเลิกความคิดที่จะให้โล่หวินหลานตามไปด้วย“ไม่ล่ะเราไปกันเถอะ”โม่ฉีหมิงปล่อยผ้าม่านรถม้าลงแล้วนั่งพิงหลังรถไป

รถม้าค่อยๆวิ่งไปทางสุสานหลวงที่ห่างออกไปจากเมืองหลวงประมาณห้าลี้ด้านในนี้ไม่ได้ฝังกระดูกของพระสนมเฉินเฟยวันนี้ศพของพระสนมเฉ

บทที่19อันตราย

เย่หวินเตรียมน้ำร้อยมาอย่างรวดเร็วโล่หวินหลานเพิ่มสมุนไพรฤทธิ์ร้อนลงไปในน้ำจากนั้นก็ให้คนหามโม่ฉีหมิงลงอ่างอาบไปหลังจากไอเย็นในร่างกายของโม่ฉีหมิงลดลงแล้วโล่หวินหลานก็ให้คนเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เขาใหม่แล้วจับเขานอนไปที่เตียงเหมือนเดิม

ฝนหยุดตกแล้วฉินหยิ่นรีบวิ่งเข้ามาตัวเขาเต็มไ

บทที่20แลกเปลี่ยนเงื่อนไขกับรัชทายาท

“วันนี้ข้ากล้ามายื่นเงื่อนไขกับท่านแสดงว่าข้าเองก็ต้องมั่นใจเกินร้อยว่าเราร่วมมือกันได้คนที่ท่านควรจะระวังไว้ไม่ใช่หมิงอ๋องท่านรู้ว่าร่างกายของหมิงอ๋องไม่สามารถนั่งบัลลังก์อยู่แล้วตอนนี้เวินอ๋องอยากจะกำจัดหมิงอ๋องทิ้งไปหากท่านฉลาดพอก็น่าจะปกป้องชีวิตเข้าไว้เพ