บทที่177 ชิงลงมือก่อน

ห้องหนังด้านในสว่างไปทั้งห้อง มีโคมไฟจุดอยู่ด้านใน แสงสว่างจากโคมไฟส่องสะท้อนกระดาษบนหน้าต่าง ทำให้บรรยากาศมืดสนิทกลับกลายเป็นอบอุ่นขึ้นมา

ผลักประตูเข้าไป สวินโม่ก็เดินเข้าไปนั่งห้องหนังสือด้านใน มือวางอยู่บนกล่องสีสวย มือของเขากำลังกุมแก้วชาที่ถูกแกะสลัก น้ำชาร้อนๆถูก

บทที่178 การฆาตกรรมปรากฏขึ้น

รุ่งอรุณเช้าตรูมีหมอกหนาขึ้นเต็มบริเวณ โดยเฉพาะมองจากที่สูงลงมา ทั่วทั้งเมืองหลวงถูกหมอกและละอองหิมะรายรอบไว้ ดูไปแล้วเหมือนอยู่บนสวรรค์ก็ไม่ปาน

สวนดอกไม้ในวังหลวงตรงมุมทิศตะวันออกเฉียงใต้มีพระตำหนักเล็กๆซ่อนอยู่ ม่านกั้นลมสีทองอร่ามมีเสียงซุบซิบคุยกันเล็กๆมาจาก

บทที่179 ลอบสังหารท่ามกลางหิมะ

วฝสามวันให้หลัง ท้องฟ้าแต่มใส่ไร้หิมะ ทั่วทั้งเมืองหลวงเงียบไปเลย

รถม้าคันสีดำตามหน้าตามหลังมากันมามุ่งหน้าไปทางป่านอกเมือง ท่ามกลางหิมะอันหนาเตอะบวกกับรอยลากตามพื้นจนถึงประตูเมือง มุ่งตรงไปยังหนานเจียวที่มีแต่หิมะ จึงค่อยๆหยุดลง

“ท่านอ๋อง หวังเฟย ไม่ต้อ