บทที่175 วางแผนอย่างลับๆ

ที่โล่งกว้างอันไกลโพ้นไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆอยู่ ณ ที่แห่งนี้

กองหิมะบนหลังคากองหนึ่งมีปลายแหลมสีดำของมุมหลังคาโผ้นออกมา มองตามมุมหลังคานั้นลงไป ก็จะเห็นตัวอักษรสีทองขนาดใหญ่ : ตำหนักเวินอ๋อง

ด้านในก็ยังคงเป็นปกติเหมือนเดิม ร่างสูงโปร่ง สวมใส่ชุดคลุมขนสัตว์สีขาวส

บทที่176 ตัวตนอื่น

ด้านนอกของข้างกำแพงพื้นหิมะมีรถม้าขนาดใหญ่เย่หวินยืนอยู่ด้านข้างของรถม้า ใช้เท้าเตะกองหิมะบนพื้นไม่หยุด ไม่รู้ว่าในใจนางคิดอะไรอยู่ สายตามองตรงไปยังร้านขายยา เห็รโล่หวินหลานเดินถือห่อยาออกมา จึงรีบวิ่งกุลีกุจอเข้าไปช่วยถือ

“หวังเฟย เอายาให้ข้า แล้วขึ้นรถม้าเถอะ!”เย่หวิน

บทที่177 ชิงลงมือก่อน

ห้องหนังด้านในสว่างไปทั้งห้อง มีโคมไฟจุดอยู่ด้านใน แสงสว่างจากโคมไฟส่องสะท้อนกระดาษบนหน้าต่าง ทำให้บรรยากาศมืดสนิทกลับกลายเป็นอบอุ่นขึ้นมา

ผลักประตูเข้าไป สวินโม่ก็เดินเข้าไปนั่งห้องหนังสือด้านใน มือวางอยู่บนกล่องสีสวย มือของเขากำลังกุมแก้วชาที่ถูกแกะสลัก น้ำชาร้อนๆถูก