บทที่ 174 ยาถอนพิษปรากฎขึ้น

ท่ามกลางบรรยากาศความมืดในทางลับ มีเสียงฝีเท้าที่ไม่คาดคิดดังขึ้น มีคนบางคนทำให้หลายคนตกใจอย่างเหลือหลาย

ทางเดินได้ครึ่งทางแล้ว โม่ฉีหมิงไม่มีทางยอมแพ้ยังคงใช้โอกาสเดินต่อไปข้างหน้าอย่างไม่ลดละ แต่ก็ไม่สามารถปล่อยให้โล่หวินหลานกลับเพียงลำพัง ถึงจะอยู่ในสถานะไม่ยิ

บทที่175 วางแผนอย่างลับๆ

ที่โล่งกว้างอันไกลโพ้นไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆอยู่ ณ ที่แห่งนี้

กองหิมะบนหลังคากองหนึ่งมีปลายแหลมสีดำของมุมหลังคาโผ้นออกมา มองตามมุมหลังคานั้นลงไป ก็จะเห็นตัวอักษรสีทองขนาดใหญ่ : ตำหนักเวินอ๋อง

ด้านในก็ยังคงเป็นปกติเหมือนเดิม ร่างสูงโปร่ง สวมใส่ชุดคลุมขนสัตว์สีขาวส

บทที่176 ตัวตนอื่น

ด้านนอกของข้างกำแพงพื้นหิมะมีรถม้าขนาดใหญ่เย่หวินยืนอยู่ด้านข้างของรถม้า ใช้เท้าเตะกองหิมะบนพื้นไม่หยุด ไม่รู้ว่าในใจนางคิดอะไรอยู่ สายตามองตรงไปยังร้านขายยา เห็รโล่หวินหลานเดินถือห่อยาออกมา จึงรีบวิ่งกุลีกุจอเข้าไปช่วยถือ

“หวังเฟย เอายาให้ข้า แล้วขึ้นรถม้าเถอะ!”เย่หวิน