บทที่ 164 ปล่อยวาง

“ท่านก็รู้ว่าวันๆข้ายุ่งแค่ไหน คุณชายแบบไหนกันที่จะให้ข้าไป? หยู้ชิง ตังหงพวกนางไปแทนไม่ได้หรอ?” จิ่นซื่อรู้สึกหงุดหงิด สาวใช้ที่อยู่ด้านหลังก้มหน้าไม่พูดอะไรเลย

ในหอนางโลมแห่งนี้คนที่สามารถชักสีหน้าแบบนี้กับแม่เล้าได้เหมือนกับจิ่นซื่อนั้นมีไม่มาก ตอนนี้จิ่นซื่อเป็นคนของ

บทที่ 165 ล่าทรชน

เมื่อถามคนในร้านถึงรู้ว่าเจ้าของร้านนั้นไปยังเมืองตงหลิง ที่นั่นเป็นเมืองแห่งสมุนไพร สมุนไพรหลายอย่างต้องนำเข้ามาจากเมืองตงหลิงเท่านั้น หลังจากที่ทำการตากสมุนไพรจนแห้งและเก็บเอาไว้เป็นเวลานานแล้ว เวลาขนส่งมาก็จะไม่เสียหายมาก

สถานที่ที่ห่างออกไปจากตงหลิงไม่มีใครยอมไปเอายาจ

บทที่ 166 ความรักที่เต็มเปี่ยม

ทั้งคู่เหยียบไปที่หิมะอีกครั้ง ด้วยส่วนสูงที่แตกต่าง และราศีที่แตกต่าง

“สาเหตุการตายของฮูหยินสี่ เรื่องนี้เจ้าน่าจะรู้ดีกว่าข้า อีกทั้งเย่กั๋วกงเองก็รู้ดี ตอนนั้นเจ้ายืนอยู่ข้างท่านเย่กั๋วกงเจ้าน่าจะเดาได้ ข้ามั่นใจในตัวเองเกินไป แต่ว่าเรื่องที่เจ้าเดาได้ กับ