บทที่ 163 นี่แหละความรัก

“คงอะไร? คงจะแต่งงานกับเจ้าไปแล้วถูกไหม? คุณหนูสาม เจ้าใสซื่อเกินไปหรือเปล่า ท่านคิดว่าเวินอ๋องจะชอบเจ้าแล้วแต่งงานกับเจ้างั้นหรอ? เจ้าใช้วิธีหลอกว่าตัวเองตายปกปิดคนอื่น เพื่อให้ได้มาซึ่งราชโองการ ก็คิดว่าเรื่องจะจบงั้นหรอ เจ้าเคยคิดไหมว่าเวินอ๋องชอบเจ้าหรือเปล่า” โล่หวิ

บทที่ 164 ปล่อยวาง

“ท่านก็รู้ว่าวันๆข้ายุ่งแค่ไหน คุณชายแบบไหนกันที่จะให้ข้าไป? หยู้ชิง ตังหงพวกนางไปแทนไม่ได้หรอ?” จิ่นซื่อรู้สึกหงุดหงิด สาวใช้ที่อยู่ด้านหลังก้มหน้าไม่พูดอะไรเลย

ในหอนางโลมแห่งนี้คนที่สามารถชักสีหน้าแบบนี้กับแม่เล้าได้เหมือนกับจิ่นซื่อนั้นมีไม่มาก ตอนนี้จิ่นซื่อเป็นคนของ

บทที่ 165 ล่าทรชน

เมื่อถามคนในร้านถึงรู้ว่าเจ้าของร้านนั้นไปยังเมืองตงหลิง ที่นั่นเป็นเมืองแห่งสมุนไพร สมุนไพรหลายอย่างต้องนำเข้ามาจากเมืองตงหลิงเท่านั้น หลังจากที่ทำการตากสมุนไพรจนแห้งและเก็บเอาไว้เป็นเวลานานแล้ว เวลาขนส่งมาก็จะไม่เสียหายมาก

สถานที่ที่ห่างออกไปจากตงหลิงไม่มีใครยอมไปเอายาจ