บทที่16แสดงความสามารถ

โล่หวินหลานตอบรับแล้วก็เดินเข้ามาแล้วนั่งยองลงข้างโม่ฉีหมิงจากนั้นก็ยื่นมือไปตรวจชีพจรของรัชทายาท

ในโลกก่อนถึงแม้นางจะเป็นหมอแพทย์แผนปัจจุบันแต่ว่าตัวนางก็ชำนาญการแพทย์แผนจีนด้วยเช่นกันการตรวจจับชีพจรนั้นเป็นเรื่องที่นางเข้าใจอีกทั้งในความทรงจำของนางก็มีความรู้ของคัมภ

บทที่17กลอุบาย

สิ่งที่โม่ฉีหมิงคิดเหมือนกับที่โล่หวินหลานคิดตอนนี้เห็นรัชทายาทป่วยหนักหมอหลวงวินิจฉันว่าเขาน่าจะอยู่ไม่ถึงอายุยี่สิบสี่ปีแล้วตอนนี้รัชทายาทก็อายุยี่สิบสี่ปีแล้ว

หากรัชทายาทจู่ๆหายป่วยขึ้นมาคนที่ร้อนใจก็จะเป็นพระสนมเอกตวนเฟยกับเวินอ๋องถ้าเป็นอย่างนั้นเขาก็จะมีเวลาวางแผน

บทที่18เกลียดชัง

เขาเกลียดตัวเองที่เป็นแบบนี้ดังนั้นก็เลยล้มเลิกความคิดที่จะให้โล่หวินหลานตามไปด้วย“ไม่ล่ะเราไปกันเถอะ”โม่ฉีหมิงปล่อยผ้าม่านรถม้าลงแล้วนั่งพิงหลังรถไป

รถม้าค่อยๆวิ่งไปทางสุสานหลวงที่ห่างออกไปจากเมืองหลวงประมาณห้าลี้ด้านในนี้ไม่ได้ฝังกระดูกของพระสนมเฉินเฟยวันนี้ศพของพระสนมเฉ