ตอน 154
คุณหมอสุเรศ
บทที่ 154 ภายนอกของเชียงโหลว
โล่หวินหลานอยู่บนอ้อมกอดของเขา และหัวเราะออกมาไม่สนใจใคร
“หัวเราะอะไร?” โม่ฉีหมิงฟังเสียงหัวเราะของนางแบบแปลกใจ มีอะไรน่าหัวเราะ?
“ไม่มีอะไร แค่รู้สึกว่าถ้าถูกเจ้าอุ้มอย่างนี้ไว้ตลอดชีพน่าจะดี” เสียงหวานๆของโล่หวินหลานเข้าไปถึงในใจของเขา
นานๆทีที่จะ
ตอน 155
บทที่ 155 ยุทธภพซีฉาง
น้ำเสียงของเขาดุร้าย ร่างของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์โกรธจนทำให้คนอื่นหวาดกลัว โดยเฉพาะดวงตาที่เหมือนจะฆ่าคน ทำให้ไม่กล้าเข้าใกล้ จริงๆหน้าตาของเขาก็ดูหล่อเหลา แต่ทำไมต้องแสดงนัยน์ตาที่ช่างเยือกเย็นแบบไม่มีความรู้สึก
กลุ่มคนเสื้อดำพวกนั้นจับอกของตนและลุกขึ้นยืนไม่ได้ วิชากา
ตอน 156
บทที่ 156 ความรักใคร่ระหว่างพี่น้อง
โล่หวินหลานปิดหน้าของตนแล้ววิ่งหนีออกไปอย่างทนไม่ได้ ยุคสมัยไม่เหมือนกัน ดองฉางจะเหมือนกันได้เยี่ยงไร
นางส่ายหัวตนเองไปๆมาๆหลายๆรอบ แล้วรีบเดินเข้าไปในตำหนัก
ดอกท้อสีแดงในสวนผลิบานออกมาอย่างงดงาม ดอกไม้ผลิบานอยู่ท่ามกลางพื้นดินที่เต็มไปด้วยหิมะในฤด