บทที่ 149 นักฆ่าในคราบนักแสดง

โม่ฉีหมิงตั้งใจฟังสักครู่หนึ่ง มีความอาฆาตอยู่จริงด้วย！

เขาขมวดคิ้ว สองมือจับที่มือของโล่หวินหลาน จากนั้นหันไปสบตานางแล้วหันหลังไปมองบางอย่าง แล้วพยักหน้า

ทั้งสองอยู่ด้วยกันมานาน โล่หวินหลานแค่มองตาก็รู้เลยว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ สองมือมีเหงื่อไหลออกมา

บทที่150 ไม่รักษาคนตาย

เลือดยังคงไหลไม่หยุด

ในค่ำคืนที่ลมพัดอย่างหนาวเย็นช่างเป็นภาพที่เจ็บปวดเหลือเกิน เย่กั๋วกงโอบกอดฮูหยินสี่เอาไว

มืออันสั่นเทาของเขาจับที่มือฮูหยินสี่ ซึ่งเป็นมือคู่ที่เขาไม่ได้เจ็บมานานแสนนาน มือบางอุณหภมูิค่อยๆลดลง

"ท่าน ท่านพี่ อย่าร้องไห้......การที่ ก

บทที่ 151 องค์รัชทายาทถูกเรียกใช้

เป็นอีกค่ำคืนหนึ่งที่นอนไม่หลับ

ฟ้าค่อยๆสว่างขึ้น บรรยากาศข้างนอกเต็มไปด้วยหมอก บนหลังคาสีดำ ปลูกเหมยแดงที่ปลูกในสวน และเสาต่างๆตามระเบียง ไม่มีอันใดที่ไม่ถูกหิมะปกคลุม

หิมะปกคลุมไปทั่วผืนดิน ลำธารที่ไหลผ่านแข็งตัวไปตามสภาพอากาศ ทำให้สุขภาพร่างกายของ