บทที่ 142 ความสามารถที่ถูกเปิดเผย

"ท่านอ๋อง ข้าน้อยไร้ความสามารถที่ไม่อาจหยุดพวกเขา！" พ่อบ้านในตำหนักหมิงอ๋องเดินตาใครบางคนเข้ามา หายใจหืดหอบ

ด้านนอกของห้องโถงหลักมีชายรูปร่างกำยำยืนไว้ เขาขมวดคิ้วเป็นปม แววตาของเขาเหมือนน้ำแข็งที่หนาวเหน็บ แก้มทั้งสองแดงก่ำเพราะอากาศที่หนาวเย็น แต่ว่าเขา

บทที่ 143ฝึกฝนวรยุทธ์

คนในยุคโบราณนั้นเขาฝึกฝนวรยุทธ์สำเร็จกันได้อย่างไรโล่หวินหลานก็ไม่อาจทราบได้ หรือจะเป็นเหมือนอย่างในละครที่มีการสวดต่างๆ แล้วใช้พลังภายใน เพราะพลังภายในนั้นสำคัญมาก ต้องใช้ความพยายามอย่างสูง ซึ่งนางเองก็รู้ดี

โล่หวินหลานมองดูสวินโม่อย่างตื่นเต้น ถึงแม้ว่าจะมองไม่เห็น

บทที่ 144 สูญเสียพลังภายใน

โม่ฉีหมิงที่นอนอยู่บนเตียงมีใบหน้าที่ซีดขาวราวกับหิมะ เขานอนนิ่งๆอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าเรียบเฉย โล่หวินหลานรู้สึกเจ็บแปล๊บที่หัวใจ ตอนนี้นางเข้าใจแล้วว่าความกลัวเป็นอย่างไร

"หวังเฟยท่านอย่าเป็นกังวลไป เดี๋ยวข้าจะดูอาการของท่านอ๋องให้" สวินโม่พูดให้นางอุ่นใจ