ตอน 12
คุณหมอสุเรศ
บทที่12เจ้าออกไป
“ข้ารู้แล้วเจ้าออกไปก่อนเถอะ”น้ำเสียงของโม่ฉีหมิงปกติ
เย่หวินพยักหน้าแล้วก็ออกไปในห้องหนังสือเงียบลงโม่ฉีหมิงหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านแต่ในใจของเขามันไม่สงบไม่รู้ทำไมถึงได้มีอารมณ์โกรธโม่ฉีหมิงควบคุมมันไม่ได้
เขาปัดหนังสือบนโต๊ะอย่างแรงแล้วใช้หมัดทุบลงไปที่โต๊ะหลังจากนั้
ตอน 13
บทที่13นอนร่วมหมอน
โม่ฉีหมิงเข็นรถเข็นกลับไปที่ห้องนอนของเขามืดแล้วแต่ว่าโม่ฉีหมิงยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม่ไปไหน
เย่เฟิงโผล่ออกจากมามุมมืดเขาเห็นโม่ฉีหมิงนั่งเหม่ออยู่ที่ริมหน้าต่างก็เลยถามว่า:“ท่านอ๋องท่านกำลังกังวลอะไรอยู่?”
โม่ฉีหมิงถอนหายใจโม่ฉีหานเปลี่ยนเป้าหมายไปลงมือกับท่านหมอ
ตอน 14
บทที่14คนใกล้ชิด
“นอกจากคนใกล้ชิดห้ามใครคนอื่นเข้าใกล้เจ้าเด็ดขาดเข้าใจไหม?”โม่ฉีหมิงใช้น้ำเสียงแบบออกคำสั่ง
โล่หวินหลานกระพริบตาแล้วพยักหน้า
โม่ฉีหมิงพูดอีกว่า:“เวินอ๋องต้องการให้คุณหนูรองของตระกูลเจ้าเป็นชายาของหลินอ๋องเรื่องนี้เจ้าคิดยังไง?”
“ดีนี่ข้าก็อยากให้เป็นอย่างนั้นอย