บทที่111การโจมตีครั้งยิ่งใหญ่

สำหรับองค์ชายองค์หนึ่งที่ไร้ซึ้งการโปรดปรานจากท่านพ่อและความรักใคร่ของเสด็จแม่โล่หวินหลานไม่เกรงกลัวจากศักดิ์และยศที่นางมีอยู่ตอนนี้คงไม่ต้องกลัวหลินอ๋องเขาใช้วิธีสกปรกนำทัพทหารมาแย่งจิ่นชื่อไปมิใช่ว่าอยากจะโจมตีพระราชทายาทหรือจิตใจของพระราชทายาทกำลังอ่อนแอเพราะเรื่

บทที่112ความทรงจำที่แสนเจ็บปวด

เสียงกรี๊ดร้องของเย่หวินทำให้ขัดขวางเข้าทั้งสองที่กำลังจูบกันโล่หวินหลานหน้าบางเกินไปคนที่อยู่ข้างนอกมองพวกเขาเต็มถึงแม้จะรู้ว่าพวกเขาไม่กล้าพูดอะไรแต่ว่านางก็ผลักโม่ฉีหมิงออกอย่างหน้าแดงและกระโดดลงมาเองจากรถม้า

โม่ฉีหมิงใช้นิ้วสัมผัสกับมุมปากที่ทิ้งความหอมหว

บทที่113เลือกฤกษ์สมรส

ในตำหนักเย่ห้องที่ตกแต่งอย่างสวยงามไม่มีคนอยู่แม้แต่สักคนพอมองไปอย่างละเอียดตรงระเบียงมีหญิงสาวที่สวมใส่ชุดสีเขียวอ่อนยืนอยู่ถึงแม้นางจะมีเรือนร่างที่ผอมบางและจะปีนหน้าต่างสูงๆนี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

“ข้าไม่เชื่อว่าข้าจะปีนออกไปไม่ได้หน้าต่างบ้าอะไรถึงกล้ามาเป็นศัตรูกั