บทที่ 750 เจ้ามาได้อย่างไร

เด็กๆ คิดอย่างจริงจัง "แม่ พวกเรารู้แล้วว่าต่อไปควรทำอย่างไร"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนหยิบผ้าเช็ดหน้าจากอก เช็ดน้ำตาให้พวกเขา "ไปหาย่าเถอะ ที่พวกเจ้าหนีออกจากบ้าน ท่านเสียใจมาก"

"ขอโทษค่ะแม่"

"ไปเถอะ"

ซูโหย่วจิ่นอุ้มเพยเล่อเฉิงเข้ามา "พวกเขาไปไหน?"

"ไปหาแม่"

"แม่เพิ่งบ่นเมื

บทที่ 751 อย่ายุ่งกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง

ต้าเป่าวิ่งออกมาจากค่ายทหาร กอดซูโหย่วจิ่น ฮวาเฉี่ยนเหมียน และคุณย่าซู ตอนนี้เขาไม่มีความคิดเรื่องการวางตัวระหว่างชายหญิงแล้ว พวกเขาล้วนเป็นครอบครัวของเขา

"พ่อ แม่ ย่า ทำไมพวกท่านถึงมาล่ะครับ?"

"ก็คิดถึงลูก คิดถึงหลานสิ เราเลยมา" ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองดูลูกชา

บทที่ 752 เตรียมพิธีบรรลุนิติภาวะ

ฉือจู้และลู่จู้มีรอยยิ้มในดวงตา รอยยิ้มที่ส่งถึงก้นบึ้งของดวงตา พวกเขาคิดว่าชาตินี้คงไม่มีใครจำพิธีบรรลุนิติภาวะของพวกเขาได้ และคงไม่มีใครเตรียมการให้พวกเขา

"พวกเจ้าสามคนอย่าลืมขอลาสามวันกลับมา และอย่าลืมเชิญเพื่อนร่วมงานที่สนิทมาร่วมงานด้วย พวกเราจะรอพวกเจ้าที่ค