บทที่ 740 ความรู้สึกพึงพอใจ

หลัวกุ้ยเหลียนรีบห้ามไม่ให้เธอไป: "ไม่ยุ่งหรอก ไม่ยุ่ง"

"เฟิง"

โจวเฟิงอุ้มเสื้อผ้าเก่าออกมาจากห้อง: "พี่สะใภ้ เรียกหนูเหรอ?" ออกมาเห็นฮวาเฉี่ยนเหมียน: "น้องเฉี่ยนเหมียน มาตั้งแต่เมื่อไหร่ หนูไปรินน้ำให้"

หลัวกุ้ยเหลียนตบหน้าผาก: "ดูพี่สิ คุยกับเจ้าจนลืมรินน้ำให้"

"ไ

บทที่ 741 ตุ๊กตาน่ากลัว

ฮวาเฉี่ยนเหมียนลืมไปว่าที่นี่ไม่มีตุ๊กตาแบบนี้ จึงให้พวกเขาทำเครื่องนอนก่อน ส่วนตัวเองกลับไปวาดแบบแล้วค่อยให้พวกเขาทำตาม

กลับมาที่เรือนหยิบปากกาวาดรูป มองสิ่งที่วาดบนกระดาษ เธอก็รู้สึกลำบากใจ ทำไมของที่น่ารักๆ พอผ่านมือเธอกลายเป็นตุ๊กตาน่ากลัวไปหมด

ซูโหย่วจิ่นทำงานเสร็จกล

บทที่ 742 พบกันครั้งเดียว

ฮวาเฉี่ยนเหมียนจำได้ว่าอวี๋จู้กับโอ๋หยางเจียชื่อเคยพบกันครั้งหนึ่ง: "เจ้าคิดว่าท่าทีของอวี๋จู้จะตกลงไหม?"

"พูดยากนะ พวกเราก็เคยพบเจียชื่อครั้งหนึ่ง แต่ตอนนั้นยังเป็นเด็ก เป็นเด็กที่เอาแต่ใจด้วย ตอนนี้ผ่านมาหลายปีแล้ว พูดยากจริงๆ"

"ฉันคิดว่าอวี๋จู้คงรอดูท่าที ได้เจอตัวจร