บทที่ 739 นักหมากรุกห่วย

เพยเล่อเฉิงรู้สึกว่าน่าสนุก: "ดีครับ แต่หนูไม่อยากเป็นหัวผักกาดม่วง หนูชอบสีเขียว"

"งั้นเจ้าก็เป็นหัวผักกาดเขียว แล้วคนอื่นๆ อยากได้สีอะไร?"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนดูเด็กๆ เลือกสีเสร็จหมด พาพวกเขาเล่นในเรือน ตอนแรกเด็กๆ ยังจำไม่ได้ ทำผิดหลายครั้ง แต่ละครั้งที่ทำผิดก็หัวเราะชอบใจ

บทที่ 740 ความรู้สึกพึงพอใจ

หลัวกุ้ยเหลียนรีบห้ามไม่ให้เธอไป: "ไม่ยุ่งหรอก ไม่ยุ่ง"

"เฟิง"

โจวเฟิงอุ้มเสื้อผ้าเก่าออกมาจากห้อง: "พี่สะใภ้ เรียกหนูเหรอ?" ออกมาเห็นฮวาเฉี่ยนเหมียน: "น้องเฉี่ยนเหมียน มาตั้งแต่เมื่อไหร่ หนูไปรินน้ำให้"

หลัวกุ้ยเหลียนตบหน้าผาก: "ดูพี่สิ คุยกับเจ้าจนลืมรินน้ำให้"

"ไ

บทที่ 741 ตุ๊กตาน่ากลัว

ฮวาเฉี่ยนเหมียนลืมไปว่าที่นี่ไม่มีตุ๊กตาแบบนี้ จึงให้พวกเขาทำเครื่องนอนก่อน ส่วนตัวเองกลับไปวาดแบบแล้วค่อยให้พวกเขาทำตาม

กลับมาที่เรือนหยิบปากกาวาดรูป มองสิ่งที่วาดบนกระดาษ เธอก็รู้สึกลำบากใจ ทำไมของที่น่ารักๆ พอผ่านมือเธอกลายเป็นตุ๊กตาน่ากลัวไปหมด

ซูโหย่วจิ่นทำงานเสร็จกล