บทที่ 720 น้ำมันหมูไม่ไหลสู่ถาดคนอื่น

พวกสตรีในห้องตกใจเมื่อได้ยินเสียงที่ประตู มองนางกำนัลที่ประตู ถ้าสายตาฆ่าคนได้ คงถูกพวกนางฆ่าไปแล้ว

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองนางกำนัลที่ก้มหน้าไม่กล้าส่งเสียง: "ข้าเองที่ไม่ให้นางประกาศ ไม่งั้นจะได้ยินคำพูดอันน่าทึ่งของพวกเจ้าได้อย่างไร"

ห้องเต็มไปด้วยสตรี กลิ่นเคร

บทที่ 721 ขอเพียงรักกันจนแก่เฒ่า

ระหว่างทางที่เอ้อร์เป่าและคนอื่นๆ เดินทางไปเมืองหลวงนั้นไม่ราบรื่นนัก มีคนพยายามลอบสังหารพวกเขาอยู่ตลอด หากพวกเขาไม่ได้ผ่านการฝึกฝนในสนามรบมาก่อน คงจะลำบากไม่น้อย

เมื่อพบลำธารเล็กๆ ทุกคนก็ลงจากม้า

เอ้อร์เป่านอนลงบนพื้นหญ้า: "พักสักหน่อย เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว"

รุ่ยฮ

บทที่ 722 เล่อพิน

สามวันต่อมา ฮวาเฉี่ยนเหมียนได้รับข่าวเกี่ยวกับเล่อพินอีกครั้ง เป็นข่าวจากฮวั่นไห่เก๋อ มีคนใช้เงินก้อนใหญ่จ้างวานฆ่ารุ่ยฉงและรุ่ยฮุ่ย

ทางพวกเขาไม่รับงาน แต่องค์กรมือสังหารอีกแห่งรับไป

เล่อพิน เจ้ากำลังหาที่ตายชัดๆ!

ตอนนี้ในมือนางมีของสนุกๆ บางอย่าง ล้วนเป็นของที่ชุ่ยหลิงหามาให้ น