บทที่ 697 เห็นสาวแล้วลืมน้อง

น้องห้ามองแผ่นหลังของทั้งสองที่จากไป ทำปากยื่น: "คนเห็นสาวแล้วลืมน้อง"

หานเหยี่ยนมองนางอย่างขบขัน เดินเข้ามายื่นมือ: "พี่พาน้องห้าไปเล่นได้ไหม?"

น้องห้าเห็นหานเหยี่ยนก็ยิ้มกว้าง ยื่นมือออกไป: "พี่หานเหยี่ยนดีที่สุดเลย"

"น้องห้า พวกพี่ไม่ดีหรือ?"

"ไม่ดี ไม่พาหนูไปเล

บทที่ 698 โชคชะตาเล่นตลก

ซูโหย่วจิ่นพยักหน้าพลางยิ้ม: "เจ้ายังจำเรื่องที่พวกเราไปขโมยเสบียงได้ไหม"

"จำได้แน่นอน"

"เพราะเสบียงที่เขาดูแลถูกขโมย องค์ชายใหญ่จึงหาข้ออ้างปลดครอบครัวเขาออกก่อนหน้านั้น ทำให้พวกเขารอดพ้นจากหายนะไปได้"

"ไม่มีตำแหน่งแล้วหรือ?"

"ไม่มีแล้ว ก่อนที่องค์ชายจะแย่งชิงอำนาจกัน

บทที่ 699 เจ้าตัวซน

ตอนนี้หมู่บ้านเหม่ยหลี่มีแต่บ้านอิฐมุงกระเบื้อง มีเพียงบ้านเก่าของพวกเขาและบ้านของซูฟ่าโหย่วที่ไม่ใช่ บ้านอื่นๆ เมื่อสร้างบ้าน ใครมีเงินเหลือก็ขุดบ่อน้ำ

คุยกันทั้งเช้า ฮวาเฉี่ยนเหมียนแทบไม่ได้พูดอะไรเลย เพียงแต่นั่งฟังพวกนางเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านอย่างเงียบๆ

เห็นใกล้เ