บทที่ 628 กระโจมมองโกล

เมื่อมาถึงเมืองแรกของชิงอัน จะเรียกว่าเมืองก็ไม่เชิง เป็นเผ่าที่ประกอบด้วยกระโจมมองโกลจำนวนมาก เพียงแต่กระโจมเหล่านี้ไม่ย้ายที่ จึงกลายเป็นเมืองถาวรที่นี่

โม่เล่ยจัดให้พวกเขาพักในกระโจมมองโกลขนาดใหญ่หลายหลัง แล้วไปจัดการเรื่องที่เหลือ

เด็กๆ รู้สึกสนใจกระโจมมองโกลแบบนี้มาก

บทที่ 629 พูดคุยถึงอดีต

ซูโหย่วจิ่นคีบเนื้อให้เธอคำหนึ่ง ที่นี่นอกจากเนื้อก็มีแต่เนื้อ: "โม่เล่ยบอกว่าฟาร์มปศุสัตว์ที่ให้เจ้าล้วนเป็นฟาร์มที่ดี"

"ถ้าให้ของไม่ดี เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?"

"เขาถามว่าเจ้าสนใจจะเปิดร้านในเมืองนี้ไหม"

"เมืองนี้มีคนเยอะไหม?"

"มีชาวเลี้ยงสัตว์ผ่านไปมาเยอะ ที่นี่มีเนย

บทที่ 630 ความโลภไม่มีที่สิ้นสุด

ซูโหย่วจิ่นเปิดม่านรถม้ามองคนที่ยืนอยู่ข้างนอก: "ช่วงนี้ไม่มีศึก พวกเจ้าว่างเกินไปแล้วกระมัง"

"ท่านอ๋องอย่าได้ใส่ร้ายพวกเรา พวกเราไม่ได้ละเลยการฝึกซ้อมแม้แต่วันเดียว"

"วันนี้ตั้งใจมารอข้าโดยเฉพาะหรือ?"

"ใช่ขอรับ รู้ว่าท่านอ๋องและพระชายาจะผ่านมา ไม่ได้พบกันนาน ก็