บทที่ 627 ทำลายสัมพันธไมตรีระหว่างสองประเทศ

โม่เล่ยมองยาเม็ดในมือ: "พระชายา นี่คืออะไรหรือ?"

"ท่านให้พวกเขากินสักเม็ดก็จะรู้เอง"

โม่เล่ยครึ่งเชื่อครึ่งสงสัยส่งยาให้ผู้ใต้บังคับบัญชาไปลองดู ตอนนี้ถุงยาพิษในปากของเชลยถูกเอาออกไปแล้ว

ทหารของโม่เล่ยรับยาเม็ดไปย่อตัวลงตรงหน้านักฆ่า ยัดยาเข้าปากเขาแล

บทที่ 628 กระโจมมองโกล

เมื่อมาถึงเมืองแรกของชิงอัน จะเรียกว่าเมืองก็ไม่เชิง เป็นเผ่าที่ประกอบด้วยกระโจมมองโกลจำนวนมาก เพียงแต่กระโจมเหล่านี้ไม่ย้ายที่ จึงกลายเป็นเมืองถาวรที่นี่

โม่เล่ยจัดให้พวกเขาพักในกระโจมมองโกลขนาดใหญ่หลายหลัง แล้วไปจัดการเรื่องที่เหลือ

เด็กๆ รู้สึกสนใจกระโจมมองโกลแบบนี้มาก

บทที่ 629 พูดคุยถึงอดีต

ซูโหย่วจิ่นคีบเนื้อให้เธอคำหนึ่ง ที่นี่นอกจากเนื้อก็มีแต่เนื้อ: "โม่เล่ยบอกว่าฟาร์มปศุสัตว์ที่ให้เจ้าล้วนเป็นฟาร์มที่ดี"

"ถ้าให้ของไม่ดี เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?"

"เขาถามว่าเจ้าสนใจจะเปิดร้านในเมืองนี้ไหม"

"เมืองนี้มีคนเยอะไหม?"

"มีชาวเลี้ยงสัตว์ผ่านไปมาเยอะ ที่นี่มีเนย