บทที่ 61 นางนี่เป็นปีศาจไปแล้วหรือไง

โอ๋หยางจื่อเยว่รู้สึกกระอักกระอ่วนใจ เพราะความคิดเรื่องบ่อนนี้เป็นของนางเอง ถ้าฮวาเฉี่ยนเหมียนรู้เข้าคงหัวเราะเยาะแน่ๆ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองสีหน้าที่ดูกระอักกระอ่วนของนาง "ความคิดเรื่องบ่อนนี้ไม่ใช่เจ้าเป็นคนคิดหรอกหรือ"

"เอ่อ..." โอ๋หยางจื่อเยว่รู้สึกหงุดหงิด น

บทที่ 62 เลี้ยงข้าวเด็กๆ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนกินข้าวเสร็จก็ไม่รีบออกไป นางใช้หินเคาะเปลือกแปะก๊วยที่ซื้อกลับมาเบาๆ เอาเนื้อในออกมา

หลังจากเคาะแปะก๊วยออกมาหมดแล้ว ก็ต้มน้ำเดือดแล้วเทแปะก๊วยลงไปแช่ เพื่อให้ลอกเยื่อหุ้มเนื้อออกได้ง่ายขึ้น

ฮวาเฉี่ยนเหมียนนำกระเพาะหมูที่หมักเกลือไว้เมื่อวานใส่ลงในหม้อทั้ง

บทที่ 63 นิ้วทั้งสิบยังมียาวสั้น

ฮวาเฉี่ยนเหมียนตักหมูสามชั้นที่ต้มในหม้อออกมาพักให้เย็น ไปเอาผักที่ลานหลังมา เตรียมจะใช้น้ำซุปทำแกงผักรวม

ดูกระเพาะหมูสุกแล้วเจ็ดแปดส่วน ตักออกมาพักให้เย็น หั่นเป็นชิ้นพอดีคำ แล้วเทกลับลงหม้อใส่กระเทียมกับแปะก๊วยต้มต่อไปช้าๆ คราวนี้ใส่ผงปรุงรสกับเกลือปรุงรสพอประมา