บทที่ 565 บาดเจ็บ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนตื่นขึ้นมาเห็นซูโหย่วจิ่นมีรอยบาดเจ็บตามตัว "แพ้หรือชนะ?"

"แน่นอนว่าสามีต้องชนะ จะมาแย่งภรรยาจากข้า ฝันไปเถอะ"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองซูโหย่วจิ่นที่ทำตัวเหมือนเด็ก หยิบยาจากห้วงมิติมาทาแผลที่หน้าเขา "อาจจะเจ็บนิดหน่อย อดทนหน่อยนะ"

ซูโหย่วจิ่นรู้สึกถึงความนุ่มนวลบนใบห

บทที่ 566 การเป็นญาติกัน

วันถัดมา ฮวาเฉี่ยนเหมียนและซูโหย่วจิ่นรออยู่ในห้องหนังสือเพื่อพบโม่เล่ย ส่วนโม่ปิงอวิ๋นที่มาที่นี่เป็นครั้งแรกก็ไปเที่ยวในเมืองกับไป๋จุ้นอี้

หย่าหลานนำชามาเสิร์ฟให้ทั้งสามคนแล้วถอยออกไปรออยู่นอกห้อง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่อยากอ้อมค้อม: "รัชทายาทโม่เล่ย จุดประสงค์ที่ท่านมาครั้

บทที่ 567 คุณปู่ไป๋

โม่เล่ยพยักหน้า: "ถ้าลูกบ้านเจ้าชอบลูกข้า รับรองว่าจะไม่มีสถานการณ์แบบนั้นเกิดขึ้น"

"เรื่องที่ยังไม่มีอะไรแน่นอน ท่านกังวลเร็วเกินไป"

ทางนี้โม่เล่ยนัดว่าจะมาอีกครั้งตอนเก็บเกี่ยว แล้วเตรียมจะกลับชิงอันกั๋ว แต่น้องสาวเขาไม่ยอม ยืนกรานจะรออยู่จนกว่าเขาจะมาครั้งหน้าแล้วค่อยกลับไ