บทที่ 564 ข้าสนใจแค่เธอคนเดียว

ซูโหย่วจิ่นมองไป๋จุ้นอี้ที่อึ้งไป แล้วก้มมองฮวาเฉี่ยนเหมียน "ตอนนี้ซ้ายขวาสมมาตรกันดีนะ"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนชายตามองซูโหย่วจิ่น แล้วมองไป๋จุ้นอี้ด้วยความสงสาร "ไป๋จุ้นอี้ คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?"

ไป๋จุ้นอี้มองเธอด้วยสีหน้าเหมือนจะร้องไห้ "คุณคิดว่ายังไง?"

"หย่าหลาน"

หย่า

บทที่ 565 บาดเจ็บ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนตื่นขึ้นมาเห็นซูโหย่วจิ่นมีรอยบาดเจ็บตามตัว "แพ้หรือชนะ?"

"แน่นอนว่าสามีต้องชนะ จะมาแย่งภรรยาจากข้า ฝันไปเถอะ"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองซูโหย่วจิ่นที่ทำตัวเหมือนเด็ก หยิบยาจากห้วงมิติมาทาแผลที่หน้าเขา "อาจจะเจ็บนิดหน่อย อดทนหน่อยนะ"

ซูโหย่วจิ่นรู้สึกถึงความนุ่มนวลบนใบห

บทที่ 566 การเป็นญาติกัน

วันถัดมา ฮวาเฉี่ยนเหมียนและซูโหย่วจิ่นรออยู่ในห้องหนังสือเพื่อพบโม่เล่ย ส่วนโม่ปิงอวิ๋นที่มาที่นี่เป็นครั้งแรกก็ไปเที่ยวในเมืองกับไป๋จุ้นอี้

หย่าหลานนำชามาเสิร์ฟให้ทั้งสามคนแล้วถอยออกไปรออยู่นอกห้อง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่อยากอ้อมค้อม: "รัชทายาทโม่เล่ย จุดประสงค์ที่ท่านมาครั้