บทที่ 56 เครื่องในหมู

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเธอพลางพูดว่า: "จะบอกเธอก็ได้ แต่ต้องสัญญากับข้าอย่างหนึ่ง"

โอ๋หยางจื่อเยว่พยักหน้ารับ: "ไม่ใช่แค่หนึ่งอย่าง สิบอย่างก็ได้"

"พอรู้แล้วอย่าอาเจียนนะ"

"อาเจียน? ทำไมต้องอาเจียนด้วย"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเธอ: "เธออิ่มหรือยัง?"

"ยังไม่อิ่ม รอให้ข้ากินอิ่มก่อนค

บทที่ 57 ใช้ชีวิตอย่างอิสระ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนยิ้มกริ่มมองเธอ: "ขี้เหนียวไป๋ที่เธอพูดถึง คงไม่ใช่ไป๋จุ้นอี้หรอกนะ"

"นอกจากเขาจะเป็นใครได้อีก ถ้ารู้จักเธอเร็วกว่านี้ก็ดี ข้าจะได้ร่วมมือกับเธอทำลายเยว่ไหลจวี่ของเขา"

"กำไรจากบ่อนยังไม่พอหรือไง?"

"นั่นที่ไหนเป็นของข้า มันเป็นของคนเบื้องบน พ่อกับพี่ชาย

บทที่ 58 ความรู้สึกที่เป็นธรรมชาติของมนุษย์

ซานเป่าได้ยินฮวาเฉี่ยนเหมียนพูดว่าจะส่งพวกเขาไปเรียน ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความตื่นเต้น: "แม่ พูดจริงเหรอครับ?"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนลูบหัวเล็กๆ ของเขา: "อืม จริง แต่พวกเจ้าไปเรียนหนังสือแล้วก็ต้องออกกำลังกายทุกวันด้วย จะเหนื่อยกว่าตอนนี้"

"พวกเราไม่กลัวเหนื่อ