บทที่ 55 ข้ามาขออาหารกิน

คนที่ยืนอยู่หน้าประตูไม่ใช่ใครอื่น เป็นจวิ้นจู่เฉาหยางโอ๋หยางจื่อเยว่ "ข้ามาหาเธอไง!" พูดพลางดมกลิ่นอาหารหอมในบ้าน "หอมจัง เฉี่ยนเหมียน เธอไม่เชิญข้าเข้าไปหรือ"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนหลบให้ทาง "เข้ามาสิ"

เอ้อร์เป่าและซานเป่าเห็นสาวสวยตรงหน้า กลัวจนหลบอยู่หลังฮวาเฉี่ยนเหมียน แอบ

บทที่ 56 เครื่องในหมู

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเธอพลางพูดว่า: "จะบอกเธอก็ได้ แต่ต้องสัญญากับข้าอย่างหนึ่ง"

โอ๋หยางจื่อเยว่พยักหน้ารับ: "ไม่ใช่แค่หนึ่งอย่าง สิบอย่างก็ได้"

"พอรู้แล้วอย่าอาเจียนนะ"

"อาเจียน? ทำไมต้องอาเจียนด้วย"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเธอ: "เธออิ่มหรือยัง?"

"ยังไม่อิ่ม รอให้ข้ากินอิ่มก่อนค

บทที่ 57 ใช้ชีวิตอย่างอิสระ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนยิ้มกริ่มมองเธอ: "ขี้เหนียวไป๋ที่เธอพูดถึง คงไม่ใช่ไป๋จุ้นอี้หรอกนะ"

"นอกจากเขาจะเป็นใครได้อีก ถ้ารู้จักเธอเร็วกว่านี้ก็ดี ข้าจะได้ร่วมมือกับเธอทำลายเยว่ไหลจวี่ของเขา"

"กำไรจากบ่อนยังไม่พอหรือไง?"

"นั่นที่ไหนเป็นของข้า มันเป็นของคนเบื้องบน พ่อกับพี่ชาย