บทที่ 550 ทหารพลีชีพ

อวี๋จู้กับหย่าหลานเห็นห้าคนกลับมา: "นาย เกิดเรื่องอะไรหรือ?"

"อืม แต่ตอนนี้ไม่ใช่เรื่องที่พวกเราจะยุ่งได้"

"เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทางการทำไมไม่มีความเคลื่อนไหวเลย?"

"คงมีคนบอกกล่าวไว้แล้ว" อวี๋จู้เดาสาเหตุได้

"นาย พวกเราจะทำยังไงต่อ?"

"รอ พวกเขาก่อเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ไม่มีทางยอม

บทที่ 551 รัฐทายาทแห่งอ๋องอู่ชิน

ซูโหย่วจิ่นให้อวี้จู้พาคนกลับบ้านตระกูลเว่ยก่อน ส่วนตัวเองสั่งชาหนึ่งกาจากเถ้าแก่แล้วนั่งรออู๋ป๋อฮั่นอยู่ชั้นบน

เมื่ออู๋ป๋อฮั่นขึ้นมาชั้นบนและเห็นเขา ก็พูดว่า: "ข้าก็เดาว่าต้องเป็นท่าน"

ซูโหย่วจิ่นเงยหน้ามอง: "นานแล้วที่ไม่ได้พบท่านขุนนางอู๋"

อู๋ป๋อฮั่นนั่งลงตรง

บทที่ 552 อย่าไว้ชีวิต

ซูโหย่วจิ่นอยากจะกลอกตาด้วยความระอา พวกนี้สมองมีปัญหาหรืออย่างไร พูดความจริงก็ไม่มีใครเชื่อ เมื่อเป็นเช่นนี้เขาก็จะไม่ออมมือแล้ว

"เสวี่ยนจู้ ไม่ต้องออมมือ"

ซูโหย่วจิ่นออกมาไม่ได้พกอาวุธ หลังจากฆ่าคนหนึ่งก็แย่งดาบมา เสวี่ยนจู้ช่วงนี้ได้ฝึกวรยุทธ์กับซูโหย่วจิ่นและฮวาเฉี่ยนเห