ตอน 494
ข้ามเวลามาเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายของลูกน้อยสามคน
บทที่ 494
ข้าขอถอนคำพูด
ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเขายิ้มพูด "ลูกบอกว่าชายหญิงต้องรักษาระยะห่างไง"
"อ๋า ข้าขอถอนคำพูด"
"ลูกผู้ชายพูดออกไปแล้ว ม้าสี่ตัวก็ไล่ไม่ทัน"
เอ้อร์เป่าเบ้ปากน้อยๆ ดึงข้าคิดว่าจะทำอย่างไรดี มองขอความช่วยเหลือจากซานเป่าและต้าเป่า ทั้งสองคนเอามือปิดปากหัวเราะ ไม่ยอมช่วยคิดหาทางออก
ตอน 495
บทที่ 495
เลื่อนออกไป
ตอนเที่ยงทุกคนไม่ได้กลับบ้าน ป้าเกิงและคนอื่นๆเอาอาหารมาส่งที่แปลงผัก ทุกคนหาที่ร่มนั่งล้อมวงกิน
ฮวาเฉี่ยนเหมียนถือโอกาสช่วงกินข้าวถามอวี้จู้ "อวี้จู้ ที่นาดีๆแถวนี้เป็นยังไงบ้าง?"
"เรียนนายท่าน เป็นที่นาชั้นดีทั้งหมด ตรงนี้จ้างคนปลูกถั่วแปบลงไปแล้ว แต่ชาวนาเช่าคนเก่ามาถา
ตอน 496
บทที่ 496
ไหว้หลุมศพ
ฮวาเฉี่ยนเหมียนกินข้าวเสร็จแล้วเดินไปส่งเจียงป๋ออี้ที่หน้าลานบ้าน "อาจารย์เจียง พรุ่งนี้ข้าอยากขอลาให้เด็กทั้งสามหนึ่งวันค่ะ"
เจียงป๋ออี้มองฮวาเฉี่ยนเหมียนอย่างแปลกใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอขอลาให้เด็กๆ นอกจากตอนป่วย "มีธุระอะไรหรือ?"
"ค่ะ พรุ่งนี้เป็นวันครบรอบการจากไปของแม่