บทที่ 493 ข้าไม่ได้จูบ

วันนี้เป็นวันหยุด หลังจากพี่น้องต้าเป่าทั้งสามคนฝึกฝนเสร็จ ก็วิ่งไปหาฮวาเฉี่ยนเหมียนและซูโหย่วจิ่นที่ห้องโถง

ต้าเป่าเห็นเพื่อนๆของตนเข้าแถวอยู่ ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร "แม่ กำลังทำอะไรกันครับ?"

"จับฉลาก"

เอ้อร์เป่าก็มองในตะกร้าอย่างสงสัย "แม่ ในนั้นมีของอร่อยเหรอ?"

ฮวาเฉี่ย

บทที่ 494 ข้าขอถอนคำพูด

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเขายิ้มพูด "ลูกบอกว่าชายหญิงต้องรักษาระยะห่างไง"

"อ๋า ข้าขอถอนคำพูด"

"ลูกผู้ชายพูดออกไปแล้ว ม้าสี่ตัวก็ไล่ไม่ทัน"

เอ้อร์เป่าเบ้ปากน้อยๆ ดึงข้าคิดว่าจะทำอย่างไรดี มองขอความช่วยเหลือจากซานเป่าและต้าเป่า ทั้งสองคนเอามือปิดปากหัวเราะ ไม่ยอมช่วยคิดหาทางออก

บทที่ 495 เลื่อนออกไป

ตอนเที่ยงทุกคนไม่ได้กลับบ้าน ป้าเกิงและคนอื่นๆเอาอาหารมาส่งที่แปลงผัก ทุกคนหาที่ร่มนั่งล้อมวงกิน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนถือโอกาสช่วงกินข้าวถามอวี้จู้ "อวี้จู้ ที่นาดีๆแถวนี้เป็นยังไงบ้าง?"

"เรียนนายท่าน เป็นที่นาชั้นดีทั้งหมด ตรงนี้จ้างคนปลูกถั่วแปบลงไปแล้ว แต่ชาวนาเช่าคนเก่ามาถามว