ตอน 470
ข้ามเวลามาเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายของลูกน้อยสามคน
บทที่ 470 ชื่อของลูกหมาป่า
เรื่องเดียวกันนี้กำลังเกิดขึ้นในทุกครัวเรือนของหมู่บ้านเหม่ยหลี่ บางบ้านลังเลใจ บางบ้านเหมือนตระกูลซุน ตัดสินใจแล้วว่าพรุ่งนี้จะไปคุยรายละเอียดที่บ้านตระกูลซู
ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองไส้กรอกที่แขวนตากบนราวไม้ไผ่ เครื่องในหมูไม่ได้มีมาก ตัดให้ยาวเท่ากันก็ได้แค่ยี่สิบสามสิบอัน
ตอน 471
บทที่ 471 วาดภาพ
ช่วงนี้กลางคืนค่อนข้างหนาว ซูโหย่วจิ่นจูงมือเธอตั้งแต่ออกจากเล้ากระต่าย "เฉี่ยนเฉี่ยน ต่อไปกลับบ้านให้เร็วหน่อยนะ"
"อีกไม่กี่วันก็ย้ายบ้านแล้ว ไม่ต้องวิ่งไปวิ่งมาแล้วล่ะ"
"พรุ่งนี้เริ่มใส่เสื้อผ้าให้หนาขึ้นนะ"
"ข้าใส่มากพอแล้ว ถ้าใส่มากกว่านี้ฤดูหนาวคงไม่ต้องออกจากบ้านเลย อยู่แ
ตอน 472
บทที่ 472 วัสดุ
หลังจากซูโหย่วจิ่นวาดของเด็กๆ เสร็จ ข้างๆ มีกระดาษที่วาดพลาดหลายแผ่น ตอนนี้จะเริ่มวาดแหวนที่ฮวาเฉี่ยนเหมียนต้องการ "เฉี่ยนเฉี่ยน แหวนต้องเป็นแบบไหน? ทำจากวัสดุอะไร?"
ที่นี่วัสดุที่พบบ่อยที่สุดคือทองเงินและหยก ฮวาเฉี่ยนเหมียนคิดสักครู่ "ทำจากทองแหละ เป็นวงกลมเรียบๆ ประดับทับทิมเม็ด