บทที่ 460 กรรมตามสนอง

ซูโหย่วจิ่นและคนอื่นๆ ออกจากบ้านจางฉวนก่อนซ่งเปี้ยว ลูกหมาป่าหลายตัววิ่งกลับบ้านอย่างร่าเริง เถี่ยหนิวและหย่าหลานเดินตามหลัง ไม่มีใครพูดอะไร

ซูโหย่วจิ่นเห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนก้มหน้า เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง "เฉี่ยนเฉี่ยน เจ้าไม่สบายใจหรือ?"

"ก็ไม่ใช่ แค่ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเ

บทที่ 461 ดาวจระเข้เจ็ดดวง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนใช้มีดตัดส่วนที่ถูกเหยียบเสียหายออก แครอทล้างทำความสะอาดและสะเด็ดน้ำ มองดูบร็อคโคลี่ที่ถูกเหยียบจนแหลกเละเกือบทั้งหมด กะหล่ำปลีก็เช่นกัน

"ในหมู่บ้านนี้ใครเลี้ยงหมูบ้าง?"

"บ้านป้าซุนและป้าๆ ที่มาช่วยก็เลี้ยงกันทั้งนั้น"

"งั้นเอาบร็อคโคลี่ไปให้พวกเขาเลี้ย

บทที่ 462 นี่คือการลงโทษ

เด็กทั้งสามมองดูดาวจระเข้เจ็ดดวงที่เรียงกันเป็นรูปทัพพี: "แม่ มันสวยจัง"

"มันไม่ได้มีแค่ความสวยงาม มันบอกฤดูต้น ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาวได้ด้วย"

"บอกยังไงเหรอ?"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่อ้อมค้อม: "ถ้าด้ามทัพพีชี้ตะวันออก ทั่วหล้าคือฤดูใบไม้ผลิ ชี้ใต้คือฤดูร้อน ชี้ตะวันต