บทที่ 45 เถ้าแก่ ภรรยาสกุลซูเข้าเมืองแล้ว

นาฬิกาชีวิตปลุกฮวาเฉี่ยนเหมียนตื่นตรงเวลาตอนฟ้าสาง ลุกขึ้นเปลี่ยนเสื้อผ้าปลุกเด็กทั้งสาม แล้วเริ่มการฝึกของวันนี้

เอ้อร์เป่าทำท่าอบอุ่นร่างกาย "แม่ ปวดไปทั้งตัวเลย"

"ปวดเป็นเรื่องปกติ ไม่ได้ออกกำลังกายนาน พอมาออกกำลังมากๆ ทันที กล้ามเนื้อจะเมื่อยล้า อดทน

บทที่ 46 จวิ้นจู่เฉาหยาง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินไปที่ลานหลังบ้าน ที่นั่นมีพ่อครัวกว่าสิบคนยืนอยู่ พร้อมกับเตาไฟและโต๊ะหนึ่งตัวที่วางวัตถุดิบทั้งหมดที่ต้องใช้

ฮวาเฉี่ยนเหมียนอดชื่นชมไป๋จุ้นอี้ไม่ได้ เพียงคืนเดียวเขาหาพ่อครัวมาได้กว่าสิบคน ประสิทธิภาพการทำงานนี้สูงมาก ซึ่งเธอก็ชอบมาก

ไป๋จุ้นอี้ตามเธอม

บทที่ 47 โอ๋หยางจื่อเยว่

จวิ้นจู่เฉาหยาง โอ๋หยางจื่อเยว่ จูงมือฮวาเฉี่ยนเหมียนเข้าโรงน้ำชา เดินขึ้นไปยังห้องรับรองชั้นบน เข้าห้องแล้วปิดประตูทันที

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นท่าทางของเธอแล้วเริ่มสงสัยว่าเธอชอบผู้หญิงหรือเปล่า แต่กับรูปโฉมของตนในตอนนี้ คงไม่มีใครกล้าแตะต้อง

"คุณต้องการอะไรกันแน่?"

โอ๋หย