ตอน 403
ข้ามเวลามาเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายของลูกน้อยสามคน
บทที่ 403ไข้สูง
ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองลูกชายทั้งสอง กอดพวกเขาไว้ในอ้อมแขน "พวกเจ้ารู้ไหม ตอนที่พวกเจ้าหายไป พวกเราเป็นห่วงแค่ไหน"
"แม่กับพ่อไปที่ริมแม่น้ำเพราะกลัวพวกเจ้าเป็นอะไร ถ้าพวกเจ้าเป็นอะไรไป จะให้พวกเราทำอย่างไร คราวนี้ยังมีหนานหนานกับเป่ยเป่ย แล้วคราวหน้าล่ะ"
สุดท้ายเอ้อร์เป่าและซานเป่าก็ก
ตอน 404
บทที่ 404เป่ยเป่ยจากไป
ฮวาเฉี่ยนเหมียนลืมตาเห็นตัวเองนอนในอ้อมแขนซูโหย่วจิ่น เสียงแหบแห้ง "โหย่วจิ่น"
ซูโหย่วจิ่นก้มมองเห็นเธอตื่น ยื่นมือแตะหน้าผาก ไข้ลดแล้ว "ดีที่ไข้ลด"
ฮวาเฉี่ยนเหมียนเงยหน้ามองเส้นเลือดในตาเขา คางมีเคราเขียวๆ ขึ้น ยกมือลูบใบหน้าเขา "ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วง"
ซูโหย่วจิ่นจับมือท
ตอน 405
บทที่ 405 ความผิดนี้ข้ายอมรับ
ซูโหย่วจิ่นและฮวาเฉี่ยนเหมียนพาเอ้อร์เป่าและซานเป่ากลับจากเขามาที่กระต่ายเลี้ยง ทั้งสี่คนตัวสกปรกมอมแมม
คุณย่าซูไม่ค่อยมีสติช่วงนี้ คนในบ้านให้นอนพักผ่อน พอได้ยินว่าพวกเขากลับมา รีบลุกใส่รองเท้าลวกๆ วิ่งออกมาที่ลาน
เห็นทั้งสี่คนยืนอยู่ในลานสภาพเละเทะ ดูก็รู้ว่าขึ้น