บทที่ 383 งูเขียวใบไผ่

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองป่าไผ่ที่มีพื้นที่ค่อนข้างกว้าง "โหย่วจิ่น ระวังหน่อย ที่นี่อาจมีงู" พูดจบก็หยิบมีดสั้นสองเล่มจากมิติพื้นที่เก็บของ ส่งให้เขาหนึ่งเล่ม

ซูโหย่วจิ่นให้ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินอยู่ด้านหลัง ตัวเองเดินนำหน้าเข้าไป บังเธอไว้ทั้งตัว

ฮวาเฉี่ยนเหมียนระวังมองรอบๆ เธอได้

บทที่ 384 ความแตกต่าง

คุณย่าซูชำเลืองมองเขา แล้วมองของในตะกร้า "พวกนี้กินได้หมดเหรอ?"

"ค่ะ พวกนี้ไม่มีพิษทั้งนั้น"

ทุกคนที่อยู่ในบ้านเดินมาดู อวี้จู้นั่งยองๆ ดูบนพื้นด้วยความสงสัย "นายท่าน ช่วยบอกหน่อยได้ไหมคะว่าพวกนี้เรียกว่าอะไร แยกแยะยังไงว่าอันไหนมีพิษอันไหนไม่มีพิษ?"

"ได้ แต่พวกเธอช่วยล้าง

บทที่ 385 กินน้อยลงสามคำ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเทน้ำมันลงในกระทะอีกใบ ใส่กระเทียม ใส่เห็ดไก่ผัด ปรุงรสด้วยเกลือพอประมาณ เห็ดตับแกะก็ทำวิธีเดียวกัน แค่ใส่พริกนิดหน่อย

คนที่ออกไปทำธุระทยอยกลับมา อาหารก็ทำเสร็จพอดี

"โหย่วจิ่น ให้พวกเขาล้างมือกินข้าวเถอะ"

"ได้ ข้าไปเรียกพวกเขา"

เสวียนจู้ยกเนื้อหมูป่าที่ห