บทที่ 382 ถ้าฟ้าถล่มข้าจะรับไว้ให้เธอเอง

ซูโหย่วจิ่นยิ้มมองไปไกลๆ "นั่นเป็นคำที่แม่มักจะพูดจริงๆ" พูดจบก็หันมามองฮวาเฉี่ยนเหมียน "เฉี่ยนเฉี่ยน ข้าโชคดีมากที่ได้พบเธอ"

"เธอไม่กลัวข้าจะนำเรื่องยุ่งยากมาให้เหรอ ข้าไม่ใช่คนที่จะยอมรับความอยุติธรรมนะ"

"ไม่เป็นไร เธออยากใช้ชีวิตยังไงก็ทำไป ถ้าฟ้าถล่มข

บทที่ 383 งูเขียวใบไผ่

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองป่าไผ่ที่มีพื้นที่ค่อนข้างกว้าง "โหย่วจิ่น ระวังหน่อย ที่นี่อาจมีงู" พูดจบก็หยิบมีดสั้นสองเล่มจากมิติพื้นที่เก็บของ ส่งให้เขาหนึ่งเล่ม

ซูโหย่วจิ่นให้ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินอยู่ด้านหลัง ตัวเองเดินนำหน้าเข้าไป บังเธอไว้ทั้งตัว

ฮวาเฉี่ยนเหมียนระวังมองรอบๆ เธอได้

บทที่ 384 ความแตกต่าง

คุณย่าซูชำเลืองมองเขา แล้วมองของในตะกร้า "พวกนี้กินได้หมดเหรอ?"

"ค่ะ พวกนี้ไม่มีพิษทั้งนั้น"

ทุกคนที่อยู่ในบ้านเดินมาดู อวี้จู้นั่งยองๆ ดูบนพื้นด้วยความสงสัย "นายท่าน ช่วยบอกหน่อยได้ไหมคะว่าพวกนี้เรียกว่าอะไร แยกแยะยังไงว่าอันไหนมีพิษอันไหนไม่มีพิษ?"

"ได้ แต่พวกเธอช่วยล้าง