ตอน 37
ข้ามเวลามาเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายของลูกน้อยสามคน
บทที่ 37 สบู่
ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินไปหาต้าเป่า ตั้งใจจะอุ้มเขาขึ้น แต่ต้าเป่าหลบมือเธอ แล้วลุกขึ้นยืนเองพร้อมปัดฝุ่นที่เสื้อผ้า ใช้แขนเสื้อเช็ดเหงื่อที่หน้าผากแล้ววิ่งหนีไป
ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองแผ่นหลังของต้าเป่าโดยไม่พูดอะไร เด็กคนนี้ยังมีความแค้นในใจที่ยังไม่จางหาย ต้องค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป
คุณย่าซูนำ
ตอน 38
บทที่ 38 ย่าซุน
ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่รับสบู่คืน "ใช้ด้วยกันเถอะ เสื้อผ้าของเธอก็ยังซักไม่เสร็จนี่"
"มันมีค่าเกินไป" ต้าหนี่ยังคงยื่นสบู่ให้ฮวาเฉี่ยนเหมียน
ฮวาเฉี่ยนเหมียนรับมาวางไว้ตรงที่ทั้งสองคนหยิบถึง "ข้าทำเอง ไม่ได้มีค่าอะไรหรอก ข้าวางไว้ตรงนี้ เธอจะใช้ก็หยิบได้เลย"
ฮวาเฉี่ยนเหมียนรู้สึกประทั
ตอน 39
บทที่ 39 หลินต้าหนี่
ย่าซุนพูดจบก็กลับไปนั่งใต้ต้นไม้ คุยกับย่าคนอื่นต่อ แต่ไม่ได้พูดเรื่องบ้านซูอีก
ฮวาเฉี่ยนเหมียนหาที่ร่มนั่งรอรถวัว ต้าหนี่ที่เดินมาแต่ไกลเห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนอยู่ก็เดินมานั่งข้างๆ
"คนบ้านซู เธอก็จะไปอำเภอเหรอ"
"เฉี่ยนเหมียน"
"หืม?" ต้าหนี่งงไปชั่วขณะ
"เรียกข้าว่าเฉี่ยนเหมีย