บทที่ 354 ขโมยของ

ซูโหย่วจิ่นและฮวาเฉี่ยนเหมียนมาถึงบ้านหลังหนึ่ง ไม่ได้เข้าประตูหน้า ซูโหย่วจิ่นปีนกำแพงเข้าไป ฮวาเฉี่ยนเหมียนพิงรั้วด้านนอกรอ

ตอนซูโหย่วจิ่นเข้าไป คนในบ้านกำลังดีใจกับเสื้อผ้าที่ขโมยมาจากบ้านตระกูลซู แต่ยังไม่ทันจะดีใจจบ ประตูห้องโถงก็ถูกซูโหย่วจิ่นเตะเปิด

"บ้านข้าตั้งใจเชิญพวก

บทที่ 355 ข้าจะหย่า

หลี่หว่าโกรธจนแทบบ้า: "ถึงตอนนี้แล้วยังดื้อดึงอีก ข้าว่าเจ้าคงไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนกับซูโหย่วจิ่นแต่แรกไม่อยากเข้าไป แต่เห็นฝางหลานเป็นแบบนี้ ทั้งสองก็รู้สึกขยะแขยง

"เมื่อเจ้าบอกว่าไม่ได้ขโมย ข้าก็อยากรู้นักว่าใครให้ผ้าเจ้ามา"

ฝางหลานเห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนก

บทที่ 356 ข้าจะอุ่นเตียงให้เจ้า

ต้าเป่าและน้องๆ ทั้งสามเห็นซูโหย่วจิ่นกลับมาคนเดียว: "พ่อ แล้วแม่ล่ะ?"

ซูโหย่วจิ่นก้มมองเด็กทั้งสาม: "แม่ของพวกเจ้าวันนี้ไม่สบาย เลยให้นางกลับไปพักก่อน มีอะไรหรือ?"

"ไม่มีอะไรหรอก แค่แม่บอกว่าจะสอบเลขให้พวกเรา พ่อ แม่ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"

"ไม่เป็นไร พักสักสองวันก็ห