บทที่ 353 รู้ตัวคนแล้ว

คุณย่าซูคิดว่าต่อไปทำอะไรต้องไม่หุนหันแบบนี้ เพราะความดีใจเกือบทำเรื่องแย่ โชคดีที่ฮวาเฉี่ยนเหมียนกับซูโหย่วจิ่นคิดเร็ว

หลังกินข้าว ซูโหย่วจิ่นก็ขอให้คนไปช่วยจัดการที่ดินรกร้าง ผู้ชายในบ้านที่ว่างก็ยิ้มรับ พรุ่งนี้จะเอาเครื่องมือไปรวมตัวกันที่นั่น

แม่บ้านบางคนอาสาอยู่ช่วยล

บทที่ 354 ขโมยของ

ซูโหย่วจิ่นและฮวาเฉี่ยนเหมียนมาถึงบ้านหลังหนึ่ง ไม่ได้เข้าประตูหน้า ซูโหย่วจิ่นปีนกำแพงเข้าไป ฮวาเฉี่ยนเหมียนพิงรั้วด้านนอกรอ

ตอนซูโหย่วจิ่นเข้าไป คนในบ้านกำลังดีใจกับเสื้อผ้าที่ขโมยมาจากบ้านตระกูลซู แต่ยังไม่ทันจะดีใจจบ ประตูห้องโถงก็ถูกซูโหย่วจิ่นเตะเปิด

"บ้านข้าตั้งใจเชิญพวก

บทที่ 355 ข้าจะหย่า

หลี่หว่าโกรธจนแทบบ้า: "ถึงตอนนี้แล้วยังดื้อดึงอีก ข้าว่าเจ้าคงไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนกับซูโหย่วจิ่นแต่แรกไม่อยากเข้าไป แต่เห็นฝางหลานเป็นแบบนี้ ทั้งสองก็รู้สึกขยะแขยง

"เมื่อเจ้าบอกว่าไม่ได้ขโมย ข้าก็อยากรู้นักว่าใครให้ผ้าเจ้ามา"

ฝางหลานเห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนก