บทที่ 301 โกดังน้ำจิ้มและเครื่องปรุง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนทำเป็นไม่เห็น เดินไปหาสือจวนแล้วยื่นเงิน 20 ตำลึงให้: "นี่เป็นส่วนแบ่งกำไรเดือนนี้ของบ้านเธอ เก็บไว้ให้ดีนะ"

สือจวนถือเงิน 20 ตำลึงในมือ รู้สึกไม่ค่อยเชื่อ: "เถ้าแก่ มี...มีเยอะขนาดนี้เลยหรือคะ?"

"เธอเป็นผู้จัดการร้านอยู่แล้ว ร้านได้เงินวันละเท

บทที่ 302 การไถ่บาป

ฮวาเฉี่ยนเหมียนกลับถึงบ้านเกือบถึงเวลาห้ามออกนอกบ้านแล้ว คนในลานบ้านต่างมองออกไปนอกประตูด้วยสีหน้ากังวล จนเธอกลับมาพวกเขาถึงได้โล่งใจ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นพวกเขามองตนด้วยความเป็นห่วง: "พวกเธอยังไม่ได้กินข้าว?"

"นายหญิง ทุกคนบอกว่าจะรอท่านกลับมา ก็เลยยังไม่ได้กิน"

"ไปยกออกมาเถอ

บทที่ 303 บุตรนอกสมรส

ฮวาเฉี่ยนเหมียนยังคงตื่นมาออกกำลังกายทุกเช้า ตอนนี้เธอยังไม่คิดจะสอนเด็กๆ เดี๋ยวให้ชายชราฉินสอนก็พอ

"นายหญิง อาหารเช้าพร้อมแล้วค่ะ" เฟินหลานมาเรียกที่ลานหลังบ้าน

"เดี๋ยวไป" ฮวาเฉี่ยนเหมียนเก็บท่า เช็ดหน้า

ตอนเช้าลั่วหย่าเซียนทำโจ๊ก กินกับผักดอง รสชาติก็ดี กินอาหารเช้าเสร็จ