บทที่ 300 ยังมีคนบ่นว่าเงินมากเกินไป

ลั่วหย่าเซียนถือน้ำไปห้องอาบน้ำ แต่ของในห้องน้ำนางไม่เคยเห็น ไม่รู้วิธีใช้ จึงต้องกลับมาถามฮวาเฉี่ยนเหมียน

"นายหญิง ของเหลวข้นๆ ในห้องน้ำคืออะไรคะ?"

"เจ้าไม่พูดข้าก็ลืมบอกเจ้า ข้าจะไปบอกวิธีใช้" ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นว่าข้าวยังต้องรออีกสักพัก จึงเช็ดมือพาทุกคนไปห้

บทที่ 301 โกดังน้ำจิ้มและเครื่องปรุง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนทำเป็นไม่เห็น เดินไปหาสือจวนแล้วยื่นเงิน 20 ตำลึงให้: "นี่เป็นส่วนแบ่งกำไรเดือนนี้ของบ้านเธอ เก็บไว้ให้ดีนะ"

สือจวนถือเงิน 20 ตำลึงในมือ รู้สึกไม่ค่อยเชื่อ: "เถ้าแก่ มี...มีเยอะขนาดนี้เลยหรือคะ?"

"เธอเป็นผู้จัดการร้านอยู่แล้ว ร้านได้เงินวันละเท

บทที่ 302 การไถ่บาป

ฮวาเฉี่ยนเหมียนกลับถึงบ้านเกือบถึงเวลาห้ามออกนอกบ้านแล้ว คนในลานบ้านต่างมองออกไปนอกประตูด้วยสีหน้ากังวล จนเธอกลับมาพวกเขาถึงได้โล่งใจ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นพวกเขามองตนด้วยความเป็นห่วง: "พวกเธอยังไม่ได้กินข้าว?"

"นายหญิง ทุกคนบอกว่าจะรอท่านกลับมา ก็เลยยังไม่ได้กิน"

"ไปยกออกมาเถอ