บทที่ 287 ไปเป็นเขยเข้าบ้านเธอ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนให้พวกเขานอนบนเตียง ห่มผ้าให้เรียบร้อย แล้วนอนลงข้างๆ พวกเขา "การโกหกไม่ดี แต่บางครั้งก็มีการโกหกที่มีเจตนาดี"

"ถ้าแม่บอกย่าว่าพวกเจ้าถูกจับตัวไป ย่าจะกังวลมาก อาจจะกินไม่ได้นอนไม่หลับ แล้วก็อาจจะป่วย"

"แม่ไม่อยากให้ย่ากังวล เลยบอกว่าพวกเจ้าไปเล่นที่

บทที่ 288 เพียงยอดภูเขาน้ำแข็ง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนพาเอ้อร์เป่าและซานเป่าซื้อของเล่นมากมาย เดินมาครึ่งค่อนวันไม่เห็นคนข้างหลังตามมา จึงหยุดเดินแล้วหันไปมอง

"พวกเจ้าสองคนทำอะไรกันอยู่?"

ซูโหย่วจิ่นฟังเรื่องที่ต้าเป่าเล่าจนเพลิน ลืมเดินตามไปเลย จนกระทั่งฮวาเฉี่ยนเหมียนเรียก จึงได้สติ อุ้มต้าเป่าเดินเร็

บทที่ 289 เยี่ยมเจียงป๋ออี้

ฮวาเฉี่ยนเหมียนพาเด็กทั้งสามมาที่ประตูเมือง วันนี้พวกเขาจะกลับไปกับซูโหย่วจิ่น เพิ่งมาได้สักพัก รถม้าคันหนึ่งก็ค่อยๆ เคลื่อนมา ข้างๆ มีม้าดำตัวหนึ่งติดตามมาด้วย

อู้อิ้นเห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนก็วิ่งมาอย่างร่าเริง ต้าเป่าเห็นม้าพันธุ์ดีตัวใหญ่ตรงหน้า ดวงตาเป็นประกาย "แม่ มัน