บทที่ 286 นิสัยคนชอบกิน

ซูโหย่วจิ่นมองอู้อิ้น จนต้องกระตุกมุมปาก ทำไมมันถูกซื้อใจได้ง่ายขนาดนี้

ฮวาเฉี่ยนเหมียนล้วงแครอทสองหัวจากกระเป๋าแล้วยื่นให้มันกับม้าอีกตัว "ม้าเจ้านี่เป็นพวกตะกละจริงๆ"

ซูโหย่วจิ่นตอนนี้ไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี มองมันกินแครอทจนหมด "ไปกันเถอะ กลับกันได้แล้ว" พูด

บทที่ 287 ไปเป็นเขยเข้าบ้านเธอ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนให้พวกเขานอนบนเตียง ห่มผ้าให้เรียบร้อย แล้วนอนลงข้างๆ พวกเขา "การโกหกไม่ดี แต่บางครั้งก็มีการโกหกที่มีเจตนาดี"

"ถ้าแม่บอกย่าว่าพวกเจ้าถูกจับตัวไป ย่าจะกังวลมาก อาจจะกินไม่ได้นอนไม่หลับ แล้วก็อาจจะป่วย"

"แม่ไม่อยากให้ย่ากังวล เลยบอกว่าพวกเจ้าไปเล่นที่

บทที่ 288 เพียงยอดภูเขาน้ำแข็ง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนพาเอ้อร์เป่าและซานเป่าซื้อของเล่นมากมาย เดินมาครึ่งค่อนวันไม่เห็นคนข้างหลังตามมา จึงหยุดเดินแล้วหันไปมอง

"พวกเจ้าสองคนทำอะไรกันอยู่?"

ซูโหย่วจิ่นฟังเรื่องที่ต้าเป่าเล่าจนเพลิน ลืมเดินตามไปเลย จนกระทั่งฮวาเฉี่ยนเหมียนเรียก จึงได้สติ อุ้มต้าเป่าเดินเร็