บทที่ 271 โรงแรมหวั่นหลี่

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองดูร้านค้านี้ จำเป็นต้องหาคนมาจัดการปรับปรุงใหม่ ข้าวของเหล่านี้ล้วนเก่าและชำรุด การทำธุรกิจอาหารแบบนี้ค่อนข้างน่ารังเกียจ

"ราคาร้านนี้เท่าไหร่?"

"หนึ่งพันตำลึง"

เถี่ยหนิวได้ยินก็สูดลมหายใจเฮือก ราคาร้านนี้แพงกว่าร้านในตัวอำเภอถึงสิบเท่า

ฮวาเฉี่ยนเหมี

บทที่ 272 ชินซวงซวงและเสี่ยวเผิงเผิง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่อยากนำเรื่องยุ่งยากกลับไปที่โรงแรม จึงต้องหาที่สักแห่งจัดการกับคนที่ตามหลัง เมื่อเจอถนนที่มีคนน้อย จึงเดินเข้าไป

คนที่ตามหลังเห็นว่าถึงเวลาเหมาะ จึงวิ่งมาด้านหน้าล้อมนางไว้

ชายหนุ่มสะบัดพัดด้วยท่าทางที่คิดว่าเท่: "คุณหนู ไม่ทราบว่าจะไปไหนหรื

บทที่ 273 เว่ยเต๋อหมิง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนนั่งลงพร้อมทั้งสามคน: "คุณหวั่น นี่คือคนวาดแบบบ้านที่ท่านพูดถึงใช่ไหม?"

ชายชราค้อมคำนับ: "ข้าน้อยชื่อเว่ยเต๋อหมิง"

"ขอคารวะท่านเว่ย"

หวั่นวางเห็นทั้งสองรู้จักกันแล้วจึงพูด: "คุณนายซู ร้านนี้เขายอมลดให้หนึ่งร้อยตำลึง"

เป็นไปตามที่นางคิด ลดหนึ่งร้อยตำลึงคงเป