บทที่ 27 นิทาน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนกลับถึงบ้าน น้ำซุปกระดูกก็เดือดพอดี พอเปิดฝาหม้อกลิ่นหอมของเนื้อก็โชยออกมา น้ำซุปเป็นสีขาวนวล เธอตักกระดูกใส่ชาม ไขกระดูกในกระดูกเป็นของดี แล้วตักน้ำซุปส่วนที่เหลือใส่ชาม

เธอใส่หัวไชเท้าที่หั่นไว้ลงในน้ำซุปกระดูก ต้มจนตะเกียบแทงทะลุได้ง่าย ปรุงรสด้วยเกลือและผงปรุงรสพ

บทที่ 28 แชมพูและครีมอาบน้ำ

หลังจากเล่านิทานจบ ฮวาเฉี่ยนเหมียนก็มองเด็กทั้งสาม เห็นพวกเขาไม่พูดอะไร ดูเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง เธอจึงรอให้พวกเขาถามคำถามอย่างเงียบๆ

ซานเป่าถามคำถามเป็นคนแรก "แม่ เม่นน้อยเป็นสัตว์ที่ดีนะครับ"

"ใช่จ้ะ มันมีน้ำใจ และช่วยเหลือผู้ที่อ่อนแอกว่า"

เอ้อร์เป่าก็ดึง

บทที่ 29 จะหอมเหมือนแม่ไหม?

หลังต้าเป่าอาบน้ำเสร็จ ฮวาเฉี่ยนเหมียนให้คุณย่าซูช่วยเช็ดผมให้เขา ส่วนเธอพาเอ้อร์เป่าและซานเป่าเข้าไปอาบน้ำ เห็นว่าน้ำในถังเย็นลงแล้ว

"พวกหนูรอตรงนี้ก่อน แม่จะไปตักน้ำร้อน"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนตักน้ำร้อนเข้ามา ล้างกะละมังใหม่ให้สะอาด "ใครจะอาบก่อน?"

เอ้อร์เป่ารีบถอดเสื้อผ