บทที่ 26 ส่งเนื้อ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเขาด้วยความดูถูก "เธอทำหรือไม่ทำ ตัวเธอก็อยู่ตรงนี้ถามเธอเองก็รู้แล้ว อีกอย่างมีคนในหมู่บ้านเห็นตั้งมากมาย ฉันจะใส่ร้ายเธอทำไม?"

ซูฟ่าโหย่วจ้องหวางกุ้ยเซียงด้วยดวงตาแดงก่ำ "เรื่องพวกนี้เธอทำจริงๆ หรือ? แล้วที่เธอบอกฉันว่าอะไร? บอกว่าพวกเขารังแกเธอ คืนเงินให้แค่

บทที่ 27 นิทาน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนกลับถึงบ้าน น้ำซุปกระดูกก็เดือดพอดี พอเปิดฝาหม้อกลิ่นหอมของเนื้อก็โชยออกมา น้ำซุปเป็นสีขาวนวล เธอตักกระดูกใส่ชาม ไขกระดูกในกระดูกเป็นของดี แล้วตักน้ำซุปส่วนที่เหลือใส่ชาม

เธอใส่หัวไชเท้าที่หั่นไว้ลงในน้ำซุปกระดูก ต้มจนตะเกียบแทงทะลุได้ง่าย ปรุงรสด้วยเกลือและผงปรุงรสพ

บทที่ 28 แชมพูและครีมอาบน้ำ

หลังจากเล่านิทานจบ ฮวาเฉี่ยนเหมียนก็มองเด็กทั้งสาม เห็นพวกเขาไม่พูดอะไร ดูเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง เธอจึงรอให้พวกเขาถามคำถามอย่างเงียบๆ

ซานเป่าถามคำถามเป็นคนแรก "แม่ เม่นน้อยเป็นสัตว์ที่ดีนะครับ"

"ใช่จ้ะ มันมีน้ำใจ และช่วยเหลือผู้ที่อ่อนแอกว่า"

เอ้อร์เป่าก็ดึง