บทที่ 252 โรงเลี้ยงกระต่ายใหญ่โตขนาดนั้น

ป้าซุนไปส่งเธอถึงบ้าน ช่วงนี้ป้าหลี่ต้องไปดูแลหลี่เหลียงที่ในเมือง จึงจ้างป้าซุนมาช่วยดูแลบ้าน

ป้าซุนก่อนหน้านี้ยังแปลกใจ ถึงจะเป็นแบบนี้ บ้านตระกูลหลี่ก็ยังมีลูกสะใภ้ไม่ใช่หรือ

"คุณย่าซู บอกฉันตามตรงเถอะ เรื่องบ้านตระกูลหลี่นี่มันยังไงกันแน่"

"อย่าไปซัก

บทที่ 253 ก็โง่อยู่เหมือนกัน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเป็นห่วงคุณย่าซู นอนไม่ค่อยหลับทั้งคืน ตื่นแต่เช้ามืด แม้จะฝึกกับเด็กๆ แต่ก็ใจลอย

ต้าเป่าเดินมาจับมือเธอ: "แม่ แม่เป็นห่วงย่าหรือ?"

"ใช่จ้ะ ย่ากลับไปคนเดียว แม่ไม่ค่อยสบายใจ"

ซานเป่าก็เดินมาข้างๆ เธอ: "แม่ เดี๋ยวพวกเราไปโรงเรียนเองก็ได้ แม่กลับไปดูย่า

บทที่ 254 ไม้โดดเด่นย่อมถูกลมพัด

คุณย่าซูฟังแล้วก็เข้าใจ ไม้โดดเด่นย่อมถูกลมพัด การทำแบบนี้ช่วยลดความเสี่ยงลงไปมาก สำหรับครอบครัวที่ไม่มีฐานหลังอย่างพวกเขา การเด่นเกินไปไม่ใช่เรื่องดี

คุณย่าซูจับมือเธอตบเบาๆ: "เฉี่ยนเหมียน เธอคิดรอบคอบมาก ยายแก่อย่างแม่คงตามไม่ทันแล้ว"

"แม่ บอกแม่เพราะไม่อยากให้