บทที่ 24 ยืมเงิน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนทำซี่โครงเมล็ดบัวลูกเดือยเสร็จแล้วปิดฝาไว้ เพื่อกันสิ่งสกปรก เดี๋ยวตอนกินข้าวค่อยอุ่นอีกที

หม้ออีกใบที่ต้มกระดูกก็ส่งกลิ่นหอมของเนื้อ การต้มด้วยไฟแรงต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงจึงจะได้น้ำซุปสีขาวขุ่น ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกนานกว่าจะถึงเวลากินข้าวบ่าย ที่เธอทำเร็วขนาดนี้ก็

บทที่ 25 เราเป็นญาติกัน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองชายที่ดูเงอะงะตรงหน้า: "อาสอง เกิดอะไรขึ้นหรือคะ?"

"ฮ่า!" ซูฟ่าโหย่วพูดไม่ออก กุมหัวนั่งยองๆ อยู่หน้าประตูบ้าน

คุณย่าซูก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น มองฮวาเฉี่ยนเหมียน: "น้อง เข้ามานั่งในบ้านก่อน มีอะไรค่อยๆ พูด"

คุณย่าซูและฮวาเฉี่ยนเหมียนหลบให้ทาง ซูฟ่าโหย่ว

บทที่ 26 ส่งเนื้อ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเขาด้วยความดูถูก "เธอทำหรือไม่ทำ ตัวเธอก็อยู่ตรงนี้ถามเธอเองก็รู้แล้ว อีกอย่างมีคนในหมู่บ้านเห็นตั้งมากมาย ฉันจะใส่ร้ายเธอทำไม?"

ซูฟ่าโหย่วจ้องหวางกุ้ยเซียงด้วยดวงตาแดงก่ำ "เรื่องพวกนี้เธอทำจริงๆ หรือ? แล้วที่เธอบอกฉันว่าอะไร? บอกว่าพวกเขารังแกเธอ คืนเงินให้แค่