บทที่ 23 ซี่โครงลูกเดือย

ฮวาเฉี่ยนเหมียนต้มน้ำซุปกระดูก แล้วนำเมล็ดบัวที่ซื้อมาแช่น้ำ เดี๋ยวจะได้ปอกเปลือกและเอาไส้ออก

คุณย่าซูกินซาลาเปาเสร็จแล้วเดินเข้ามา: "เฉี่ยนเมี่ยน ให้แม่ช่วยทำอะไรไหม?"

"ไม่ต้องค่ะ หนูทำเองได้ เดี๋ยวท่านเอาเสื้อผ้าที่พวกเขาสามคนเปลี่ยนมาให้หนู หนูจะเอาไปซักที่ริมแม่น้ำ ซ

บทที่ 24 ยืมเงิน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนทำซี่โครงเมล็ดบัวลูกเดือยเสร็จแล้วปิดฝาไว้ เพื่อกันสิ่งสกปรก เดี๋ยวตอนกินข้าวค่อยอุ่นอีกที

หม้ออีกใบที่ต้มกระดูกก็ส่งกลิ่นหอมของเนื้อ การต้มด้วยไฟแรงต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงจึงจะได้น้ำซุปสีขาวขุ่น ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกนานกว่าจะถึงเวลากินข้าวบ่าย ที่เธอทำเร็วขนาดนี้ก็

บทที่ 25 เราเป็นญาติกัน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองชายที่ดูเงอะงะตรงหน้า: "อาสอง เกิดอะไรขึ้นหรือคะ?"

"ฮ่า!" ซูฟ่าโหย่วพูดไม่ออก กุมหัวนั่งยองๆ อยู่หน้าประตูบ้าน

คุณย่าซูก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น มองฮวาเฉี่ยนเหมียน: "น้อง เข้ามานั่งในบ้านก่อน มีอะไรค่อยๆ พูด"

คุณย่าซูและฮวาเฉี่ยนเหมียนหลบให้ทาง ซูฟ่าโหย่ว