บทที่ 223 เห็นแก่ตัว

คุณย่าซูไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น รู้สึกแปลกใจที่ท่าทีของฮวาเฉี่ยนเหมียนเปลี่ยนไปกะทันหัน แต่เธอก็ไม่ได้ตั้งใจจะถามตอนนี้

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินเข้าครัว เห็นในครัวไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลย แม้แต่ข้าวก็ยังไม่ได้หุง คนเราจริงๆ มีทุกแบบ

ฝางหลานมองแผ่นหลังของฮวาเฉี่ยนเหมียน ในใจเริ่มโก

บทที่ 224 ขอทานน้อย

คุณย่าซูมองชามก๋วยเตี๋ยวของฝางหลาน: "ช่างน่าเสียดายจริงๆ"

"เดี๋ยวหนูเอาออกไปให้ขอทานข้างถนนกิน"

"ก็ดี ดีกว่าทิ้งให้เสียเปล่า"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนกินเสร็จก็เอาก๋วยเตี๋ยวออกไปนอกรั้ว เห็นเด็กขอทานกลุ่มหนึ่งอยู่ไม่ไกล

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินไปหาพวกเขา: "กินก๋วยเตี๋ยวไหม?"

เด็กขอทานมอ

บทที่ 225 ไข่เค็มและไข่เยี่ยวม้า

คุณย่าซูรู้สึกเป็นห่วงที่เธอทำงานหนัก: "เฉี่ยนเหมียน เด็กพวกนี้เจ้าจะจัดการยังไง?"

"หนูอยากฝึกฝนพวกเขา บางทีวันหนึ่งอาจช่วยต้าเป่าพวกเขาก็ได้"

"ถ้าเจ้าตัดสินใจแล้วแม่ก็สนับสนุน แต่จะให้พวกเขาอยู่ในอำเภอเหรอ?"

"ตอนนี้อยู่ในอำเภอก่อน รอหนูมีเงินสร้างบ้านในหมู่บ้าน