บทที่ 222 ไม่มีกับข้าวในบ้าน

แม้ฮวาเฉี่ยนเหมียนจะพูดกับเถ้าแก่เซว่ยแบบนั้น แต่รายละเอียดเธอยังต้องคิดว่าจะทำอย่างไร เธอไม่เคยคิดว่าจะข้ามเวลามา ถ้ารู้ก่อนก็คงศึกษาเรื่องธุรกิจให้ดี

รูปแบบแฟรนไชส์ที่แท้จริงเป็นอย่างไร ก่อนหน้านี้เธอเคยแค่ดูทีวีได้ยินมา รายละเอียดจริงๆ ต้องไปศึกษาดู

เธอจำได้ว่าต้อ

บทที่ 223 เห็นแก่ตัว

คุณย่าซูไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น รู้สึกแปลกใจที่ท่าทีของฮวาเฉี่ยนเหมียนเปลี่ยนไปกะทันหัน แต่เธอก็ไม่ได้ตั้งใจจะถามตอนนี้

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินเข้าครัว เห็นในครัวไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลย แม้แต่ข้าวก็ยังไม่ได้หุง คนเราจริงๆ มีทุกแบบ

ฝางหลานมองแผ่นหลังของฮวาเฉี่ยนเหมียน ในใจเริ่มโก

บทที่ 224 ขอทานน้อย

คุณย่าซูมองชามก๋วยเตี๋ยวของฝางหลาน: "ช่างน่าเสียดายจริงๆ"

"เดี๋ยวหนูเอาออกไปให้ขอทานข้างถนนกิน"

"ก็ดี ดีกว่าทิ้งให้เสียเปล่า"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนกินเสร็จก็เอาก๋วยเตี๋ยวออกไปนอกรั้ว เห็นเด็กขอทานกลุ่มหนึ่งอยู่ไม่ไกล

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินไปหาพวกเขา: "กินก๋วยเตี๋ยวไหม?"

เด็กขอทานมอ