บทที่ 135 ต้าเป่าเป็นอะไรไป?

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมอบสูตรไปแล้วก็ไม่ได้สนใจอีก ทางไป๋จุ้นอี้เขียนสัญญาเสร็จจะเรียกเธอไปลงนาม ตอนนี้เงินที่มีก็พอใช้ รอแค่เดือนหน้าได้เงินปันผล เธอจะเตรียมซื้อที่ดิน

วันรุ่งขึ้นทางผู้ใหญ่บ้านให้ชายชราฉินมาส่งข่าว บอกว่าชาวบ้านเห็นด้วยทั้งหมด ตอนนี้ต้องการเงินซื้ออิฐ ทางนี

บทที่ 136 อีสุกอีใส

เอ้อร์เป่าเกาหัวแล้วมองซานเป่า "แม่ครับ วันนี้อาจารย์ไม่ได้ลงโทษพวกเราเลยนะ"

"อืม วันนี้อาจารย์ยังชมพวกเราด้วย" ซานเป่าก็ไม่รู้ว่าต้าเป่าเป็นอะไร

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นว่าไม่ใช่เรื่องที่โรงเรียน แล้วเกิดอะไรขึ้นกันแน่? หรือว่าเขาคิดถึงแม่แท้ๆ?

ก็ไม่น่าใช่นะ ตอนแม่แท้ๆ ไม่อยู่เข

บทที่ 137 ให้ปากหวานหน่อย

เถ้าแก่หยู่กำลังจะดื่มน้ำชาก่อนไปที่หน้าร้าน ก็เห็นลูกจ้างวิ่งมาอย่างร้อนรน จึงต่อว่าอย่างไม่พอใจ "บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าทำอะไรลนลาน ต้องใจเย็นๆ"

ลูกจ้างไม่พูดอะไรอื่น "ไม่ใช่ครับเถ้าแก่ คุณนายซูมา ลูกชายของเธอดูเหมือนจะป่วย เถ้าแก่รีบไปดูหน่อยครับ"

เถ้าแก่หยู่รีบลุกขึ้