บทที่ 91 พากันจากไป

ในความฝันที่เห็นล่วงหน้าของเธอ ผู้ลี้ภัยที่เพิ่งมาถึงเหล่านั้นเปรียบเสมือนแกะที่รอถูกฆ่า จมอยู่ในห้วงนิทรา

แม้แต่หนานจิ่งจือและคณะก็ไม่รู้เลยว่ามีคนเหล่านี้เข้ามาใกล้

คนที่เฝ้ายามต่างง่วงนอนกันหมด ซึ่งผิดปกติมาก

เห็นได้ชัดว่าโจ๊กที่แจกไม่ปกติ อาจจะมีอะไรผสมอยู่ข้างใน

ซูยินไ

บทที่ 92 เจรจาความร่วมมือ

"ทำไมพวกเขาถึงแปลกขนาดนี้ ที่นี่พื้นที่กว้าง อยู่หน้าประตูเมือง ปลอดภัยกว่าที่รกร้างว่างเปล่า แถมยังมีโจ๊กฟรีด้วย"

ตระกูลจางคิดไม่ออกว่าทำไม รู้สึกแค่ว่าคนสองกลุ่มนั้นคงสติไม่ดี

ลูกชายคนโตของตระกูลจางพูดว่า "พวกท่านอย่าลืมสิ คนพวกนั้นระมัดระวังมาก ที่นี่ดีขนาดนี้ แต่พวก

บทที่ 93 การวิเคราะห์

หนานจิ่งจือและคณะเห็นซูยินและคณะเดินมาหาทันที

พวกเขามองด้วยความระแวง

ซูยินมองไปที่หนานจิ่งจือ "คุณชายหนาน สะดวกคุยกันหน่อยไหม?"

หนานจิ่งจือโบกมือเชิญให้นั่ง

ซูยินกับหนานจิ่งจือนั่งตรงข้ามกัน มีกองไฟคั่นกลาง แต่ละฝ่ายครองพื้นที่ของตน

"คุณชายหนาน การออกจากเมืองฮุ่ยอัน คงเพร